Francesca Albanese (de speciale VN-rapporteur inzake de mensenrechtensituatie in de Palestijnse gebieden) heeft met haar meest recente rapport, From economy of occupation to economy of genocide, ook in Nederland nogal wat stof doen opwaaien.

Opvallend is, dat het niet zozeer is vanwege de inhoud van haar rapport, maar vanwege de paniek die het ontketent onder rechtse politici, pro-Israël lobbyisten en medestanders van de status quo.

Haar recente analyse van de “genocide-economie” waarin zij het Israëlische optreden in Gaza koppelt aan economische belangen en structureel geweld, heeft hen blijkbaar diep geraakt. En terecht. Want wie de waarheid benoemt, doorbreekt het comfortabele zwijgen.

De inhoud telt

In haar rapport stelt Albanese niet alleen vast dat er sprake is van grootschalige vernietiging van leven, infrastructuur en bestaansmogelijkheden in Gaza, maar zij legt ook bloot hoe deze verwoesting systematisch verweven is met economische belangen zoals wapenleveringen, militaire technologie, surveillance-industrieën, heropbouw contracten en geopolitieke deals. Zij spreekt niet alleen over genocide als moreel failliet, maar toont aan dat genocide ook voor sommigen een verdienmodel is.

Dat is geen “extremistische” uitspraak, zoals haar critici beweren. Het is een feitelijke observatie, onderbouwd met bronnen, data en internationale juridische kaders. In plaats van die argumenten te weerleggen, kiest men ervoor haar te demoniseren.

De schietschijf van de waarheid

Francesca Albanese is niet de eerste die het moet ontgelden. Mensen die zich uitspreken voor Palestijnse rechten – of het nu VN-functionarissen, academici, journalisten of activisten zijn – worden systematisch zwartgemaakt. De strategie is simpel: voer het gesprek over de boodschapper, niet over de boodschap. Beschuldigingen van antisemitisme, pro-terrorisme of complotdenken worden ingezet om inhoudelijk debat onmogelijk te maken.

Maar wat erger is: het ontneemt de Palestijnen hun stem. Want dit rapport gaat niet over Albanese, het gaat over een volk dat decennialang leeft onder bezetting, belegering en bombardementen. Het gaat over mensen van wie het bestaan wordt gewist – soms letterlijk – en van wie het lijden voortdurend wordt weggemoffeld in het publieke debat.

Waarom dit ertoe doet

Als DiEM25 in Nederland staan wij pal achter Francesca Albanese en haar moedige werk. Niet omdat wij elk woord van haar kritiek blind volgen, maar omdat zij doet wat fundamenteel is voor een rechtvaardige wereld: ze kijkt niet weg. Ze spreekt de macht aan. Ze weigert zich te schikken naar diplomatiek opportunisme.

Zoals Julian Assange heeft gezegd: “Als oorlogen kunnen worden gestart door leugens, kan vrede worden gestart door de waarheid”. Waarheid is echter vaak ongemakkelijk. Zeker als ze blootlegt dat oorlog geen toeval is, maar een systeem. Een systeem dat functioneert dankzij politieke medeplichtigheid, economische belangen en ideologische framing.

Een oproep aan progressieve krachten

Wij roepen progressieve partijen, media en burgers op om dit moment niet te laten kapen door rechtse framing. Laat ons in plaats daarvan het rapport van Albanese bestuderen, bediscussiëren en gebruiken als aanleiding om de vraag te stellen die er echt toe doet:  hoe kunnen we structureel bijdragen aan een rechtvaardige vrede voor zowel Palestijnen als Israëliërs?

Dat begint met luisteren naar wie de moed heeft om zich uit te spreken. En die moed verdient geen hoon, maar steun.

DiEM25 in Nederland strijdt voor vrede, mensenrechten en democratie – ook als dat betekent dat we tegen de stroom in moeten roeien.

Do you want to be informed of DiEM25's actions? Sign up here