David Adler doet verslag vanaf 120 zeemijl voor de kust van Gaza, terwijl Israëlische schepen zich opmaken om de humanitaire missie te blokkeren en haar oproep om de belegering te beëindigen het zwijgen op te leggen

Beste vrienden,

Ik vrees dat dit de laatste brief is die ik jullie schrijf vanuit de Global Sumud Flotilla , die zich nu op slechts 120 zeemijl van de kust van Gaza bevindt.

Gisteravond hebben verschillende Israëlische marineschepen ons konvooi bedreigd. Ze hebben onze schepen aangevallen, onze bemanning geïntimideerd en onze communicatie uitgeschakeld.

We herkennen deze tactieken van eerdere flotillamissies. We weten dat ze de voorbode zijn van wat we al lang vrezen: illegale Israëlische ontvoering in internationale wateren.

Terwijl ik dit schrijf, bereiden we ons voor op een dergelijke aanstaande aanval. We kennen de procedures. We kennen de protocollen. Als ze aan boord van onze boten komen, zullen we ons niet verzetten. We zijn er klaar voor.

Met onze mobiele telefoons en onze CCTV-camera’s zullen we ons best doen om alles vast te leggen. We zullen het naar de wereld uitzenden. En we rekenen op jullie om deze criminele aanval bekend te maken.

Maar voordat ze ons onderscheppen, wil ik iets zeggen – sentimenteel, ik weet het, misschien ten overvloede, maar ik geloof er niettemin oprecht in: zelfs als we onze missie deze keer niet volbrengen, heeft de Sumud-vloot al zoveel bereikt.

De vloot heeft de aandacht van de wereld opnieuw gevestigd op het lijden van de bevolking van Gaza. De vloot heeft land en zee verenigd in een massale mobilisatie van miljoenen mensen. En de vloot heeft terughoudende staten gedwongen tot een actieve confrontatie met de illegale belegering die de bevolking van Palestina uithongert en hen berooft van hun recht op zelfbeschikking.

Bovenal heeft de vloot bewezen dat gewone mensen – artsen, vissers, studenten, journalisten, advocaten, geestelijken en gepensioneerden uit 44 landen – niet alleen kunnen samenkomen vanuit een gevoel van morele verontwaardiging, maar ook het heft in eigen handen kunnen nemen om er iets aan te doen.

We zijn vanuit Barcelona vertrokken, niet alleen als symbolisch gebaar van solidariteit, maar ook als een daad van opbouw: om een permanente humanitaire corridor te creëren om de bevolking van Gaza over zee te bereiken. En hoewel onze boten misschien worden onderschept, kan dat idee niet worden tegengehouden. De eis voor een corridor zal deze vloot overleven; een nieuwe vloot schepen is al onderweg vanuit Corsica om de belegering te doorbreken. Onze beweging groeit alleen maar.

Wanneer de Israëlische autoriteiten de komende uren met geweld onze schepen enteren, weet dan dat zij een daad van piraterij begaan. Zij schenden de soevereiniteit van de zeeën. Zij belemmeren een vreedzame humanitaire missie die door de hele wereld wordt gadegeslagen.

Laat hen maar proberen dit te rechtvaardigen. Laat hen maar aan de internationale gemeenschap uitleggen waarom onze bescheiden poging om de uitgehongerde bevolking van Gaza te voeden een bedreiging vormt voor hun nationale veiligheid. Niemand zal hen geloven. De Hasbara (Israelische propagandamachine) werkt gewoonweg niet meer.

Vanaf hier op de Ohwayla kan ik zeggen dat we niet bang zijn voor onderschepping, ondervraging of opsluiting. Waar we bang voor zijn, is een wereld waarin dergelijke ontvoeringen routine worden. Waar humanitaire hulpverleners als criminelen worden behandeld. Waar het brengen van voedsel naar hongerige kinderen terrorisme wordt genoemd.

Dus als je hoort dat we zijn onderschept – en dat zul je binnen enkele uren horen – wees dan alsjeblieft niet bang voor ons. We wisten waar we naartoe voeren. We hebben deze keuze met open ogen en een vol hart gemaakt.

Laten we in plaats daarvan de hel laten losbarsten!

Plaats die Insta-posts, schreeuw tegen onze zielige vertegenwoordigers en sluit je aan bij onze eis voor een corridor nu. Niet als een droom, maar als een concreet beleid. De infrastructuur die wij niet konden voltooien, moeten de staten bouwen. De belegering die wij kwamen doorbreken, moeten zij voor eens en voor altijd beëindigen.

Als ik één ding heb geleerd tijdens deze reis, omringd door deze buitengewone nieuwe vrienden uit alle hoeken van de wereld, dan is het wel dit: dat collectieve actie echt iets moois is. Wanneer we weigeren het onaanvaardbare te accepteren, wanneer we ons lichaam tussen onrechtvaardigheid en de slachtoffers ervan plaatsen, kunnen we echt de loop van de geschiedenis veranderen, hoe bescheiden ook.

Ik wil jullie vooral bedanken voor jullie steun, jullie liefde en jullie gezelschap tijdens deze missie. Ik hoop dat het niet te lang duurt voordat ik jullie aan de andere kant zie.

Met vriendelijke groeten,

David

Wil je op de hoogte blijven van de acties van DiEM25? Meld je hier aan

Do you want to be informed of DiEM25's actions? Sign up here