Van Leeuwarden tot de frontlinies van de NAVO: het militarisme vergiftigt onze lucht, onze bodem en onze politiek. Het is tijd om hier iets tegen te doen — hier, niet alleen in Washington of Brussel.
Vorige week stond Donald Trump voor de Verenigde Naties en deed wat hij altijd doet: vredesinitiatieven torpederen, dreigen met oorlog en massale vernietiging, en de klimaatcrisis afdoen als een hoax. En dat terwijl zijn land miljarden aan VN-bijdragen achterhoudt. Zijn zogenaamde „Vredesraad“, met een prijskaartje van een miljard dollar voor een permanente zetel, zegt alles: het woord „vrede“ is te koop, de realiteit van vrede wordt genegeerd.
Afgelopen woensdag keken we in het Vredescafé van Fryslan Foar Frede naar Earth’s Greatest Enemy. De film maakt pijnlijk duidelijk wat deze retoriek in de praktijk betekent: een door de VS geleid militair imperium dat onze planeet elke dag structureel verwoest. Een op oorlog gebaseerde economie die NAVO-landen opdraagt steeds meer van hun BBP in wapens te pompen – en daarmee in de Amerikaanse oorlogsindustrie – terwijl dit wordt gepresenteerd als ‘veiligheid’.
Europa speelt het spel mee. In plaats van een blokvrije, op vrede gerichte veiligheidsarchitectuur op te bouwen waarin alle Europese landen zijn opgenomen en die de NAVO overbodig maakt, accepteren onze regeringen een rol als ondergeschikte partners in een eindeloze wapenwedloop. De nucleaire ‘afschrikking’ wordt in stand gehouden. De wapenexport gaat door. Er worden nieuwe frontlinies getrokken – tegen Rusland, tegen China – alsof de Koude Oorlog nooit is geëindigd en alsof de klimaatcrisis nog niet in volle gang is.
Maar militarisme is geen abstract begrip. In Leeuwarden heeft het een gezicht, een geur, een geluid.
Het is de PFAS-verontreiniging rond de luchtmachtbasis. Het is het voortdurende lawaai van straaljagers die over onze daken razen terwijl ik dit schrijf. Het is een ‘militaire minor’ aan de NHL Stenden die oorlog als carrièrepad normaliseert en onze universiteiten onderwerpt aan de logica van het defensiebeleid. Zo dringt de NAVO-machine door in onze straten, onze klaslokalen, onze lichamen.
‘Denk globaal, handel lokaal’ mag geen slogan op een flyer blijven. Als Europa wil breken met de ‘drohpolitik’ – de politiek van dreiging en escalatie – moet het ergens beginnen. Dat ‘ergens’ is hier: nee zeggen tegen verdere militarisering van de luchtmachtbasis Leeuwarden, nee tegen de integratie van ons onderwijssysteem in de oorlogseconomie, nee tegen een NAVO die ons in confrontaties meesleept in plaats van te investeren in diplomatie, ontwapening en een cultuur van vrede.
Aanstaande zondag, tijdens ‘Stop de Oorlogskoorts’, krijgen we de kans om dat zichtbaar te maken. Om te zeggen: we weigeren een zwijgende achtergrond te zijn voor andermans oorlogsplannen. We weigeren te accepteren dat onze stad, onze universiteit en onze omgeving worden opgeofferd aan een militaire doctrine die de wereld onveiliger maakt.
De vraag is niet langer abstract: hoe gaan we om met militarisme in Leeuwarden? Het antwoord begint wanneer we het niet langer als onvermijdelijk beschouwen – en samen actie ondernemen om het tegen te gaan. Zondag 27 september, na de demonstratie, staan we er ook met een stand. Kom ons opzoeken!
Do you want to be informed of DiEM25's actions? Sign up here




