Spanje’s verstoten leider van de oppositie onthult waar de werkelijke macht ligt: bij de Spaanse oligarchen

DiEM25

, Artikelen

Laat Mariano Rojoy aan de macht blijven of kom met een 3e verkiezingsronde. Dit waren de enige opties die de voormalig Secretaris Generaal van de Socialistische Partij, Petro Sánchez, beweerde gekregen te hebben van de top media en grootbedrijf oligarchen in een recent prime-time interview.

Sánchez, die op 1 oktober uit zijn post werd gezet na een revolte van de Socialistische Partij, kondigde in tranen zijn ontslag aan als lid van het Parlement. Uren laten onthielden zijn mede socialistische parlementsleden zich van stem bij een cruciale stemming om Mariano Rajoy een tweede ambtstermijn te geven.

Nee is nee”

Na twee verkiezingen met onduidelijk resultaat, die het land in een politieke verlamming hielden voor bijna 10 maanden, volhardde Sánchez’ in de nadrukkelijke oppositie van zijn party tegen een minderheidsregering geleid door de Rajoy Partido Popular. Hij bleef ook in pogingen in het werk stellen om een regering te vormen met andere progressieve krachten in het parlement; in essentie, een linkse coalitie met Podemos met de steun van de Catalaanse pro-onafhankelijkheids-partijen.

Maar de druk werd opgevoerd zowel binnen als buiten de Socialistische Partij om Sánchez te dwingen een U-bocht te maken. In de afgelopen weken is Sánchez het doelwit geworden van kwaadaardige aanvallen van Spanje’s leidende krant El País, die hoofdartikelen voerde waarin hij beschreven werd als een “gewetenloze dwaas die liever de partij zou vernietigen die hij zo catastrofaal had geleid, dan zijn enorme mislukking toe te geven.”

Zowel hooggeplaatste leden van de Socialistische Partij als prominente figuren uit het verleden van de partij, zoals Felipe González, gingen nog een tandje verder door publiekelijk tegen hun Secretaris Generaal in te gaan, en te zeggen dat het beter was een Rojoy-geleide regering toe te laten, dan om een derde verkiezingsronde af te roepen.

Financiële en grootzakelijke elites spannen samen tegen een linkse coalitie

Gedurende zijn recente televisie-interview bevestigde Sánchez – die in juli 2014 de Secretaris Generaal werd van de Spaanse Socialistische Arbeiders Partij na de allereerste voorverkiezingen van de partij te hebben gewonnen – dat zijn “Nee is nee” campagne tegen Rajoy op zware tegendruk was gestuit bij El País. Volgens Sánchez, vertelde de directie van de krant – die eigendom is van een aantal van Spanje’s meest machtige grootbedrijven, inclusief de grootste bank – hem, dat elke potentiële alliantie om een regering met Podemos te vormen op een zeer harde reactie kon rekenen.

Sánchez benoemde ook druk van IBEX35 grootbedrijven. Hierbij noemde hij de naam van de eerdere directeur van Telefónica, César Alierta, als één van diegenen die druk op hem uitoefende om Rajoy aan de macht te laten. “Hij [Alierta] en anderen werkten samen om een conservatieve regering te handhaven in Spanje,” zo verklaarde Sánchez. Ook meldde hij dat er financiële groepen waren die hem onder druk zetten om geen regering te vormen met andere linkse groeperingen, maar hij zag ervan af hun identiteiten te onthullen.

Dat de werkelijke politieke macht in Spanje ligt bij de financiële en commerciële elite zal geen nieuws zijn voor vele Spanjaarden. Echter, dat zo een “onthulling” komt van de persoon die tot een aantal dagen geleden één van de twee grootste partijen van het land leidde, is verbazingwekkend.

Luttele minuten nadat Sánchez’ interview was uitgezonden, prees Podemos’ Secretaris Generaal de moed van zijn voormalige socialistische rivaal op Twitter. Iglesias protesteert al lange tijd tegen de de-facto op een zijspoor zetten van de democratische processen van Spanje door de oligarchen die ondergedompeld zijn in een overlevingsstrijd sinds het uitbreken van de crisis in 2008.

De toekomst van Spanje: Een zwakke regering, een gefragmenteerd parlement en een ongeduldig Brussel.

Terwijl de Socialistische Partij ten onder gaat zoals Griekenlands PASOK en terwijl Mariano Rajoy gedwongen is door te stomen met verdere budgetaanpassingen in opdracht van Brussel, is het moeilijk te zien hoe Spanjes weerstand tegen de dictaten van de troika kunnen plaatsvinden in het zo gefragmenteerde parlement.

Ondertussen heeft Sánchez zijn voornemen aangekondigd kris kras door het land te reizen in een poging de achterban te mobiliseren en steun te winnen voor een nieuwe poging bij de volgende verkiezingen.

 

Do you want to be informed of DiEM25's actions? Sign up here.